Com han canviat les coses en un mes...
He de començar dient que estic passant una temporada bastant dolenta.
1.- N'estic FARTA de la feina.
La mare del meu jefe es la pitjor persona del mon. I no exagero. Es una dona que contamina l'ambient d'allà on va. Pitjor que Cruella DeVille (la mes dolenta entre les dolentes!). Es passa el dia cridant i amargant la vida a la resta dels humans. Ja n'estic farta i no em callo res. Que em fotin fora. M'es ben igual!
2.- La música m'omple, pero a la vegada em fa posar tan trista!
M'encanta, em passaria hores i hores escoltant això, i allò i remenant i cantant i... De sobte penso que només estic perdent el temps, que tot es inútil i que no sé perquè malgasto el temps i els diners en això. Ni a mi mateixa m'agrada la veu que tinc, què en puc esperar de tot això?! De vegades he de fer esforços per no posar-me a plorar. Hi ha dies que em moro de ganes de fer coses, però quan veig que estic sola m'enfonso. D'acord que tinc amics que es dediquen a això (i no es per fer la pilota pero son molt bons) però no estàn per perdre el temps amb mi.
3.- Les noies que aprecio més estàn molt lluny.
Tinc la Sofia a París i la Txell a Londres. Sí que és veritat que ens truquem de vegades i ens trobem pel messenger, però no és el mateix. Em sento sola. Ara estic quedant molt malament amb la resta d'amics. A vosaltres també us estimo molt (merda Txell, perquè ens fas tornar tan humans? Jo fa un any mai hagués dit això!) i sou la gent amb qui més confiança tinc, però hi ha coses que m'agrada compartir amb elles i vosaltres trobarieu totalment absurdes.
4.- Un amic...
No entraré en detalls. Va passar alguna cosa que no havia d'haver passat i la relació que tenia amb ell ha canviat. Abans no em costava res enviar-li algun missatget de tant en tant, però ara em costa. No m'agradaria que es malinterpretés res. Segurament llegirà això i jo em moriré de vergonya, però tant se val! Ara veig que no ho hauriem d'haver fet, però sàpigues que et segueixo apreciant tant com el primer dia, o potser més. Cada vegada que et conec una mica més veig que ets la persona més dolça que he conegut mai. Amb una mica de temps espero que tot sigui com abans. Ai! Que em feu posar tonta! :D
Ja se que jo no soc molt de dir questes coses, però us ho he de dir.
Em sento afortunada de tenir els amics que tinc, sou una joia de gent i sense vosaltres no sé què faria (Sense anar més lluny, l'Àlex em fa de conciència, cosa que no tinc :D) , encara que de vegades us escanyaria a tots! Pero amb carinyo... Teniu tanta paciència amb mi que us mereixeu tot l'or del mon (Però com que no el tinc... :P). Doncs això QUE US ESTIMO MOOOOOOOOOOLT! Encara em fareu plorar cabrons!
//////////////////////////////
/////////////////////////////
Como han cambiado las cosas en un mes...
Debo empezar diciendo que estoy pasando una temporada bastante mala.
1.- Estoy HARTA del trabajo.
La madre de mi jefe es la peor persona del mundo. Y no exagero. Es una mujer que contamina el ambiente allí donde va. Pero que Cruella DeVille (la mas mala entre las malas!). Se pasa el dia gritando y amargando la vida al resto de los humanos. Ya estoy harta y no me callo nada. Que me hechen. Me da igual!
2.- La música me llena, pero a la vez me hace sentir TAN triste!
Me encanta, me pasaria horas y horas escuchando esto y lo otro y toqueteando y cantando... De golpe pienso que solo estoy perdiendo el tiempo, que todo es inutil y que no sé porque estoy malgastando mi tiempo y mi dinero. Ni a mi me gusta la voz que tengo, ¿Que puedo esperar de todo esto? A veces hago esfuerzos por no ponerme a llorar. Hay doas que me muero de ganas de hacer cosas, pero cuando veo que estoy sola me hundo. Vale que tengo amigos que se dedican a esto (Y no es por hacer la pelota, pero son muy buenos) pero no estan para perder el tiempo conmigo.
3.- Las chicas que mas aprecio estan muy lejos.
Tengo a Sofia en París y a Txell en Londres. Es verdad que nos llamamos de vez en cuando y hablamos via messenger a menudo pero no es lo mismo. Me siento sola. Ahora estoy quedando muy mal delante del resto de amigos. A vosotros tambien os quiero mucho (Mierda Txell ¿Porque nos vuelves tan humanos? ¡Hace un año nunca hubiera dicho esto!) y sois la gente con la que tengo mas confianza, pero hay cosas que me gusta compartir con ellas y vosotros encontrariais absurdas.
4.- Un amigo...
No entraré en detalles. Ocurrió una cosa que nunca debió pasar y la relacion que tenia con él ha cambiado. Antes no me costaba nada enviarle un mensajito de vez en cuando, pero ahora me cuesta. No me gustaria que malinterpretara nada. Sé que leera esto y yo me morire de vergüenza, pero que mas da! Ahora veo que no debimos hacerlo, pero quiero que sepas que te sigo apreciando tanto como el primer dia, quizas más. Cada vez que te conozco un poco mas veo que eres la persona mas dulce que he conocido nunca. Con un poco de tiempo espero que todo vuelva a ser como antes. Ay! Que me haceis poner tonta! :D
Ya se que no soy mucho de decir estas cosas, pero os lo debo decir.
Me siesnto aofrtunada de tener los amigos que tengo, sois una joya de gente y sin vosotros no se lo que haria (Sin ir más lejos, Alex me hace de conciencia, cosa que no tengo) , aunque a veces os mataria a todos! Pero con cariño... Teneis tanta paciencia conmigo que os mereceis todo el oro del mundo (Pero como no lo tengo... :P) Pues eso, que OS QUIERO MUCHOOOOOOOO! A ver si me hareis llorar, cabrones!